Onuitwisbaar, dat is teamwerk. Dat team krijgt vorm sinds 2016, toen Bart zijn eerste werknemer in dienst nam. Een uitdagende opdracht voor een debuterende Cedric Van Rompaey. Maar vijf jaar intens samenwerken en een warme hereniging later kunnen we met zekerheid zeggen: dit was een schot in de roos.
Geen online vacature, wel een tip via het netwerk: zo kwam Cedric in contact met Bart. “Ik wilde eigenlijk even genieten van vrije zomermaanden, maar door mijn stage bij RTV, en docent Valentijn Horemans, kwam ik in contact met Bart”, vertelt Cedric. “Na een kennismakend gesprek voelde het meteen juist. Het ging niet enkel over een job, maar over meebouwen aan een verhaal.”
Vertrouwen en loslaten
Cedric begon in oktober 2016. Zonder kantoor, maar met veel goesting en meteen middenin de actie. Van copywriting tot video-opnames en sociale media verzorgen. “Als eerste medewerker bij een jong bedrijf verwachtte ik een soort vrijheid en verantwoordelijkheid. En dat zag ik als een kans. Ik ben er ook van overtuigd dat ik me daardoor goed heb kunnen ontwikkelen.”
Voor Bart was het een kans om dingen los te laten: “Ik had wel ervaring met het leiden van kleine teams, maar nooit binnen mijn eigen bedrijf. De komst van Cedric dwong me om te vertrouwen dat hij de dingen zou vastnemen. Dat is een leerproces geweest, maar dat vertrouwen is elke dag gegroeid.”
Tijdens de vijfenhalfjaar bij Onuitwisbaar groeide Cedrics rol mee met het bedrijf. Van pure uitvoering tot projectverantwoordelijke en mentor voor nieuwe collega’s. “Ik heb altijd gevoeld dat ik het niet moet hebben van hard skills”, zegt Cedric. “Maar ik kan goed omgaan met mensen en dat geeft me energie. Zorgen dat kwaliteit en deadlines gehaald worden, en anderen begeleiden in dat traject, geeft mij voldoening.”
De moeilijkste dag
Maar aan alle mooie liedjes komt een eind. Cedric had de ambitie om de stap naar het buitenland te zetten en doet dat nu ook: hij werkt momenteel vanuit het zonnige Sevilla. “Wanneer ik moest aangeven dat ik andere oorden ging opzoeken, was ik zo nerveus”, herinnert Cedric zich. “In al die jaren was dat de moeilijkste dag bij Onuitwisbaar.”
Bij Bart hakte dat nieuws er stevig in. “Logisch, want ondertussen was hij mijn rechterhand. Zijn internationale droom kende ik wel, maar ik heb die ‘bewust’ genegeerd”, lacht Bart.
Gelukkig blikken beiden terug op een leuke periode, waarin ze meer dan collega’s zijn geworden. “Van de coronaperiode waar we verrassend goed zijn uitgekomen met nieuwe klanten zoals Immo Vercammen, tot het vinden van de pérfecte slogan voor Universiteitsfonds Antwerpen: Geef vandaag om morgen. We hebben prachtige dingen gerealiseerd”, blikt Cedric terug. “Op mijn trouw was Bart ook aanwezig. We zijn dus gegroeid tot meer dan collega’s.”
Daar denkt Bart helemaal hetzelfde over. “Mede dankzij hem staat Onuitwisbaar waar het vandaag staat en daar ben ik hem nog steeds enorm dankbaar voor. En ook al zien of horen we elkaar niet veel meer, als het gebeurt, is dat thuiskomen en altijd met een warm gevoel.”
“En dat is niet door de temperaturen hier in Sevilla”, sluit Cedric grappend af.
